Gisteren beleefde ik mijn allereerste rode loper-moment tijdens het Nederlands Filmfestival in de Stadsschouwburg Utrecht. 

Niet dat ik ook maar in de verste verte kans maakte op een Gouden Kalf, sterker nog, ik kom in geen enkele Nederlandse film voor, zelfs niet als onzichtbare figurant in een juichende mensenmassa. Het waren connecties bij televisie die maakten dat ik samen met vriendin Janneke tussen alle filmsterren over de rode loper mocht, om het Gala van de Nederlandse film bij te wonen. 

Nouja, rode loper. Het was meer een soort aquarium, waarin wij de kleurrijke vissen waren. Fel belicht door een hele batterij lampen werden we aangestaard door heel fotograferend paparazzi-Nederland. De rode loper was overdekt en zo lang dat iedere journalist, ook van de meest onbeduidende bladen en tv-programma's, een plaatsje kon vinden om deze polder-glamour te fotograferen.

Er vielen mij een paar dingen op:

• *Op een rode loper ruikt het naar haarlak.
• * Iedereen is in het Echt veel kleiner. Vooral Filemon Wesselink, die de sterren interviewde aan de zijlijn van het aquarium. Of was hij expres lager neergezet dan de actrices, zodat hun benen nog langer leken?
• * Anna Drijver heeft echt een heel klein kontje, eh..... achterwerk. Ik dacht eerst dat het Halina Reijn was, die zo moest afvallen voor haar rol in uithongerdrama, pardon psychologische thriller 'Isabelle'. Maar het was Anna Drijver.
• * Ervaren acteurs en actrices voelen zich niet verkrampt op de rode loper, zoals ik. Ze bewegen soepeltjes van camera naar camera en rekken hun rode loper moment zo lang mogelijk.  

Na de uitreiking van de Gouden Kalveren, met een fantastische emotionele oproep van winnend acteur Nasrdin Dchar van de film Rabat: 'Ik ben moslim en sta hier met een fucking Gouden Kalf!', was er een uitgebreide afterparty. Een topfeest, met veel gratis consumptiebonnen en geloer naar elkaars jurken. Mannen moesten in black tie, maar dit begrip werd zeer ruim opgevat. Er zijn gymschoenen gesignaleerd! En veel dames hadden een prachtige jurk aan, maar wisten hem absoluut niet te dragen.

Tijdens het feest heb ik geleerd:

1. * Het is cool om je pas gewonnen Gouden Kalf op de bar te zetten, omringd door plakkerige etensresten en halflege borrelglazen.
2. * Het is helemaal cool om op de dansvloer om je Gouden Kalf heen te dansen, en er een Indianen-vereringsdans omheen te doen.
3. * Het is niet cool om je prijs te weigeren, zoals Peter Paul Muller deed omdat hij 'niets heeft met prijzen'. 

Mijn rode loper-moment duurde een minuut of vijf. Toen we bijna de Stadsschouwburg-ingang zonder kleerscheuren hadden bereikt, hoorden we twee fotografen tegen elkaar zeggen: Kunnen die PR-meisjes doorlopen? BAM. Wij zijn PR-meisjes. Die ook nog in de weg lopen. Maar goed. Wij zaten  toch maar mooi naast Barry Atsma.