| Tong Tong |
Wat is dat toch met het mengsel van klapperend tentdoek, saté kambing, de geur van Durian, tanige Indische koppen, handlezers, krontjong en de parade van rollators wat me elk jaar weer zo raakt?
![]() Inderdaad, het is weer Pasar Malam nee.. Tong Tong Fair tijd. Op het Malieveld in Den Haag is weer voor 10 dagen een tentendorp verrezen waar gefrituurd, gezongen, gelachen en gedanst wordt. En gegeten, dat zeker. Ik testte al even de nasi koening bij de 'zilveren rijstlepel'- winnaar Depot Podjok, kocht een totaal onnodig tasje in de vorm van een vis (?), dronk een Bintang-biertje en zag in het Bibit-theater de prachtige voorstelling van mijn mede-theaterhelden Jeannie Charlene en Frank Irving van VILT: 'Rauwe sprookjes'. Waarzegster Ik verbaasde me over slippers met wel honderd massage-noppen, zag recepten in de tentoonstelling 'De Indische keuken' die zo uit het schriftje van mijn oma leken te komen en had veel te weinig tijd om me tussen de Indonesische verkopers te begeven in het Indonesië paviljoen. Eigenlijk had ik mijn hand nog willen laten lezen, maar de lange rijen voor de stand van de waarzegster weerhielden me hiervan. Bovendien heb ik afgelopen weekend zelf een waarzegster gespeeld voor ZID Theater, compleet met glazen bol en tarot-kaarten. Sindsdien twijfel ik aan het waarheidsgehalte van dit soort kwakzalvers. Vlonders Misschien is het wel die totaal andere wereld waar je je even in onderdompelt als je over de Tong Tong Fair loopt, die me aanstaat. Een soort uniek belevingstheater, maar dan zonder acteurs. Met mensen die zonder uitzondering heel aardig voor elkaar zijn. In dat rare tentendorp met houten vlonders. Opstuivend zand Zondag speel ik om half een samen met Paul Maassen mijn voorstelling 'Deze en Genen speciaal' in het Bibit-theater. We zullen moeten opboksen tegen het luid klapperende tentdoek, tegen opstuivend zand en we moeten concurreren met Hofdansen uit Yogyakarta op het hoofdpodium. Maar hier komen we aan: Ik heb er heel veel zin in! |