Curtains up!

Vanavond is het zover, dan spelen we in club Panama de musical Up 'n Down - de afstudeervoorstelling van kleinkunstenaar en skater Ayke van Os. Het spelen en zingen vind ik heerlijk, maar ook niet mis: ik mag het rode glittergordijn open en dicht doen. Up_n_Down_2

Veel mensen denken dat theater zich slechts beperkt tot acteren of zingen op een podium. Ze weten niet dat dit slechts een paar procent uitmaakt van al het werk dat je verzet om daar te komen. Dan heb ik het over repeteren, schrijven, maken, nog meer oefenen, teksten leren, de haren uit je hoofd trekken, try-outen, zuchten, maar ook over het praktische werk. Theater is voor ongeveer 50 procent sjouwen met spullen. Decorstukken, barkrukken, lampen, gordijnen, props, kostuums, noem maar op. Als je niet van sjouwen houdt, is theater geen vak voor je. Tenzij je natuurlijk persoonlijke assistenten en bodyguards hebt die dit voor je doen, maar dit is niet de wereld waar ik in leef.

Ik zou het ook niet willen, want juist die praktische kant van theater, het met je handen in de klei zitten zeg maar, maakt me gelukkig. Wel in combinatie met het schitteren op het podium natuurlijk. Maar een van mijn fijnste momenten in de voorstelling van vanavond is dat ik maar liefst vier keer het rode glittergordijn open en dicht mag trekken, aan zo'n ouderwets handmatig theatertouw. Een verantwoordelijke taak, want het moet precies op het juiste moment gebeuren. Het kan de voorstelling maken of breken, je wilt niet dat een collega-acteur in zijn hemd staat natuurlijk. Ik maak me dus wel nerveus, over mijn gordijnmomenten. Maar ik verheug me er ook op.

Curtains up, curtains down. Up 'n Down de musical, let's hit it! Vanavond gaat het dak eraf in een uitverkocht Panama.

Melba_Up_n_Down