Flits

Inspiratie, waar haal je die vandaan als liedjesschrijver? Het was een onderwerp dat dit weekend aan bod kwam tijdens de workshop songwriting van Paul de Munnik en Sandro Assorgia, georganiseerd door de Flitsacademie.

Met klotsende oksels liet ik vanmiddag het liedje horen dat ik had gemaakt op de tekst van één van de deelnemers aan de workshop songwriting. Gisteren kreeg je anderhalf uur de tijd om een tekst te maken over het thema 'lente'. Daarna wisselde je de tekst uit met een andere liedjesschrijver die daar muziek op maakte. Een leuk concept, met verrassend goede en mooie resultaten. En omdat iedereen in hetzelfde schuitje zat van: 'is-dit-wel-goed-en-ik speel-maar-drie-akkoorden-wat-zullen-Paul-en-Sandro-ervan-vinden', ontstond er een mooie en saamhorige sfeer.

Spannend
Tijdens de workshop vertelden Paul de Munnik (Acda en de Munnik) en Sandro Assorgia (Van Dik Hout) over hoe zij tot een lied komen. Sandro werkt meer vanuit de muziek, Paul vanuit tekst. En zelf vinden ze het nog altijd net zo spannend om een pas 'geboren' idee voor een lied te laten horen aan collega's uit de band. Over het thema inspiratie vertelden ze dat je er snel bij moet zijn als je een goed idee hebt. Als je denkt, ach, dat schrijf ik later wel op, of: die zin is zo goed, dat onthoud ik wel, dan ben je te laat. Weg briljant idee.

Genius
Elizabeth Gilbert, schrijfster van de bestseller Eten, Bidden, Beminnen, heeft op Ted.com een geweldige lezing gehouden over dit thema. Zij ziet, in navolging van de Grieken en Romeinen, inspiratie als een 'genius' die bij je op bezoek komt als je er open voor staat. Het is dus niet iets wat in jezelf zit, maar iets wat om je heen is en waar je aanspraak op kunt doen. Als een soort Dobby de huiself uit Harry Potter. Je moet zelf de omstandigheden creëren, dus in haar geval achter de schrijftafel gaan zitten met een pen in de hand, en aan de slag gaan. Bij dit proces kun je de 'genius' vragen je te helpen. Het is dus niet zozeer haar eigen briljante geest die maakt dat haar boek zo'n succes heeft, maar meer het feit dat ze toegang heeft tot de 'genius'. En die is er voor iedereen die daar ontvankelijk voor is. (Ja! Ik wil ook! Loop niet aan mijn deurtje voorbij, geniale huiself!)

Kunstenaar
Gilbert vertelt dat ze ooit Tom Waits interviewde, die een keer werd overvallen door inspiratie voor een lied terwijl hij in de auto zat. Als een soort flits werd hij daardoor geraakt. In plaats van gefrustreerd te raken omdat hij geen pen of papier bij zich had om de muziek te noteren, laat staan een memorecorder, stopte hij de auto en riep uit naar de 'genius': 'Als u werkelijk wilt dat dit lied er komt, waarom komt u er dan nu mee? Kunt u niet zien dat ik aan het autorijden ben? Komt u later maar terug!' De schrijfster vertelt ook een mooi verhaal over een dichteres die ze bewondert en die soms, als ze door de velden loopt, inspiratie krijgt. Ze moet dan zo snel mogelijk thuis zien te komen en een pen pakken, voordat het idee alweer verder is getrokken, op zoek naar een andere kunstenaar. Soms kan ze het gedicht nog net bij de staart pakken, om het vervolgens met veel moeite op papier te zetten, maar dan van achter naar voren. En ja, dit lijkt me nou weer een mooi uitgangspunt voor een nieuw lied!