| Branden |
Hopelijk gaat de voorstelling 'Branden' van het RO-Theater in Rotterdam nog in reprise. Vandaag is de laatste voorstelling, en iedereen moet er heen! Het is een belangrijk, geweldig, groots en niet-te-missen stuk over de verwoestende kracht van oorlog en haat, geregisseerd door Alize Zandwijk.
 Het duurde wel even voordat ik weer iets kon uitbrengen, na het zien van 'Branden' gisteravond in Rotterdam. Tweeënhalf uur zat ik op het puntje van mijn stoel tijdens dit stuk, dat de oneindige spiraal laat zien van geweld en tegengeweld, van moord en doodslag. Toch blijft het stuk verteerbaar, en valt er soms zelfs iets te lachen. Hoofdpersoon Nawal (een geweldige rol van Fania Sorel) strijdt namelijk ondanks alle ellende voor het doorbreken van de cyclus van haat en vergelding. Ze blijft kiezen voor de liefde, hoe moeilijk dit ook is. De tekst van het stuk is geschreven door Wajdi Mouawad en is onderdeel van zijn vierluik met de titel Het Bloed van de Beloften. Mouawad put zijn inspiratie uit zijn jeugd, als negenjarige vluchtte hij met zijn ouders uit zijn geboorteland Libanon. Die vlucht en het achterlaten van zijn land en moedertaal zijn de basis van waaruit hij theater maakt. Het is de eerste keer dat een stuk van hem in Nederland te zien is, hiervoor maakte hij al furore in Duitsland, Frankrijk, Canada, Spanje en Polen. Een stuk tekst uit 'Branden': 'Twee dagen geleden heeft de militie drie vluchtelingen opgehangen die zich buiten het kamp gewaagd hadden. Waarom heeft de militie die drie vluchtelingen opgehangen? Omdat twee vluchtelingen uit het kamp een meisje uit het dorp Kfar Samira hebben verkracht en vermoord. Waarom hebben ze dat meisje verkracht? Omdat de militie een vluchtelingenfamilie had gestenigd. Waarom hebben ze hen gestenigd? Omdat de vluchtelingen een huis in de buurt van de heuvel met tijm in brand hadden gestoken. Waarom hebben de vluchtelingen dat huis in brand gestoken? Om zich te wreken op de militie die een waterput had verwoest die door hen was geslagen. Waarom heeft de militie die put verwoest? Omdat de vluchtelingen een oogst bij de hondenrivier hadden verbrand. Waarom hebben ze de oogst verbrand? Er is vast een reden, mijn geheugen houdt daar op, ik kan niet verder teruggaan, maar de geschiedenis kan nog lang zo doorgaan, van het een naar het ander, van woede naar woede, van leed naar droefheid, van verkrachting naar moord, tot aan het ontstaan van de aarde.' Alize Zandwijk heeft voor het stuk acteurs verzameld die geboren zijn in België, Iran, Moldavië, Liberia, Marokko, Steenbergen en Den Haag. Allemaal nemen ze hun eigen geschiedenis mee die doordrenkt is van oorlog, geweld, migratie, vluchtverhalen. Dit levert een acteursensemble op dat prachtig en zeer intens speelt, soms zie je hun eigen verhaal er als het ware doorheen schemeren. Het bewijst dat de tekst van Wajdi Mouawad universeel is en op zoveel mensen van toepassing, waar ook ter wereld. Of, zoals Alize Zandwijk het zegt in een interview: "Voor mij is het van groot belang om dit soort verhalen te vertellen in het theater; verhalen over de wereld van nu, het Rotterdam van nu, die ontroeren en ons bewust maken van wie wij zijn en wie onze buren zijn. (...) Ik realiseer me steeds meer dat achter heel veel voordeuren in Rotterdam dit soort verhalen en geschiedenissen liggen. Verhalen die we vaak niet kennen, maar die wel verteld moeten worden." Inderdaad. En niet alleen in Rotterdam, maar ook in Amsterdam, Hoogeveen en Lutjebroek. Gaan zien als je de kans krijgt, 'Branden' van het RO Theater! |
 29 maart 2012
|
 06 februari 2012
|
 01 februari 2012
|
 23 oktober 2011
|
Reacties
Ik zie dat jij meer weet over Wajdi Mouarad. Ik ben op zoek naar andere toneelteksten van hem, het liefst naar het NL vertaald. Bij het TIN en in de bieb van de Theaterschool Amsterdam hebben ze niks en op internet kan ik niks vinden. Alleen in dit blog lees ik dat 'Branden' een onderdeel is van een vierluik. Kun jij mij verder helpen?
(Het is voor een grote opdracht van het vak dramaturgie).
groet, Sanne
2e jaar productiestuden t,
Theaterschool Amsterdam