Wende

Wat is het toch geweldig als een artiest zichzelf opnieuw uitvindt. Niet blind vaart op het vergaarde succes, maar zoekt naar nieuwe wegen om zich uit te drukken. Zoals Wende Snijders gisteravond deed met haar nieuwe album No. 9 in een bomvol Paradiso.

"Het is bagger, het is slecht, het is emotieloos!" Zo schreeuwde een bezoeker van het concert van Wende Snijders in Paradiso gisteravond vanaf het balkon, ergens tegen het einde. Zo. "Dat is wel een beetje zuur", reageerde Wende. Het hele publiek hield haar adem in. Hoe moet je omgaan met zo'n kreet van een gefrustreerde concertganger, als je je eerste coming out beleeft in een nieuwe richting? Negeren? Op in gaan? Wende was ook even stil en zei toen rustig: "Je kan ook weggaan!" Er ging opluchting door de zaal, gevolgd door een luid applaus. Inderdaad, als je het niks vindt, daar is het gat van de deur.

Wat ben je kwetsbaar als artiest, ging door me heen, zeker als je de ketenen van succes van je afschudt en een eigen artistieke zoektocht aangaat naar wat er nog meer in je schuilt. In het geval van Wende maakte ze een 'wende' (sorry voor de obligate woordspeling) van het zingen van Franse chansons, bestaande nummers in een geheel eigen interpretatie, naar het brengen van zelfgeschreven Engelstalige popnummers. Van theater naar concertzaal, van rood pluche naar bier in plastic glazen. Over het concert zelf is veel te zeggen, of heel weinig, maar wat doen al die meningen ertoe. Waar ik voor op wil komen is het kunstenaarschap, het lef dat ze heeft om iets nieuws te doen met haar talent.

Alle grote kunstenaars hebben zich voortdurend vernieuwd. De Duitse dichter Rainer Maria Rilke schreef hier in 1903 in 'Brieven aan een jonge dichter' mooie dingen over.

'Een kunstwerk', schrijft hij, 'is goed als het uit noodzaak geboren is. In deze wijze van ontstaan ligt zijn vonnis besloten: een andere is er niet. En daarom, zeer geachte heer, wist ik u geen andere raad te geven dan deze: voel u zelf aan de tand en onderzoek de diepten waaraan uw leven ontspringt; bij de bron van uw leven zult u het antwoord vinden op de vraag of u een scheppend mens moet zijn. Aanvaard dit antwoord, hoe het ook luidt, zonder u in verklaringen te verliezen. Misschien blijkt dat u wel voorbestemd bent om een kunstenaar te zijn. Neem dit lot dan op u en draag het, zowel de last als de grootheid ervan, zonder u ooit te bekommeren om het loon dat u van buitenaf ten deel zou kunnen vallen. Want de scheppende mens moet een op zichzelf staande wereld zijn, moet alles in zichzelf vinden en in de natuur, waarbij hij zich heeft aangesloten.'

Prachtig toch? Go Wende! Wat recensenten of zure mannen uit het publiek ook vinden. Al ga je volgend seizoen ondersteboven in de trapeze hangen (goed idee trouwens) - ik ben er bij!