| Van Agt |
Ik heb hem gebeld. Voormalig premier Van Agt. Hij was in 1977, tijdens de Molukse acties, minister van Justitie en vice-premier. Hij klonk alleraardigst door de telefoon, ik zou hem bijna Dries gaan noemen.
 Het leek me heel bijzonder, en bovendien een historische èn actuele stunt om voormalig minister Van Agt uit te nodigen voor een nagesprek bij de voorstelling 'Gegijzeld'. Nu ex-kaper Tom Polnaija en ex-gegijzelde Geert Kruit hem samen zijn voorgegaan, leek het me prachtig om Van Agt zelf ook te horen reflecteren op de gebeurtenissen van toen. Zonder hem ter verantwoording te willen roepen overigens, want wie ben ik om dat te doen. Maar wel om van hem te horen hoe hij terugkijkt op die hectische periode die voor veel mensen diepe wonden heeft nagelaten. Van Agt was destijds politiek verantwoordelijk tijdens de treinkapingen en de gijzeling van de school in Bovensmilde. Toen de treinkaping in De Punt plaatsvond, tegelijk met de schoolkaping, was het twee dagen voor de Kamerverkiezingen. De campagnes van de verschillende politieke partijen kwamen abrupt tot een einde en Van Agt werd hoofd van een crisisteam van bewindslieden dat de onderhandelingen voerde. Dit alles is geschiedenis, maar Van Agt leeft nog steeds en is inmiddels 78 jaar. Als je hem belt neemt gewoon zijn vrouw de telefoon op, in een ruimte die klinkt als een hoog en voornaam studeervertrek, met een bureau waarop nog een Echte Telefoon staat. Zijn vrouw vraagt vriendelijk wat de bedoeling is en toont zich verrast als ze hoort dat er een theatermaakster aan de lijn hangt. "Mijn man komt zo thuis, probeert u het dan nog een keer." En dat deed ik, met toch een behoorlijk wee gevoel in mijn maag. Het is heel vreemd om een man van deze statuur, wiens naam meerdere keren valt in mijn voorstelling, nu zelf live aan de lijn te krijgen. Maar Van Agt heeft momenteel wel iets anders aan zijn hoofd dan het Molukse volk. Hij komt op voor een ander onderdrukt volk, namelijk de Palestijnen. Hij vertelt dat hij geheel wordt opgeslokt door alle kritiek die zijn boek 'Een schreeuw om recht. De tragedie van het Palestijnse volk' heeft losgemaakt. Het boek kwam dit jaar uit en vooral de christelijke wereld valt nu massaal over Van Agt heen, omdat hij het opneemt voor de Palestijnen en zich heeft uitgesproken tégen de staat Israël. "Ik betwijfel of u veel aan mij zult hebben", zegt Van Agt glashelder in mijn oor. "Het Molukse volk is enorme onrecht aangedaan, toen ze massaal zijn overgekomen naar Nederland. Dat wil ik best hier en daar blijven herhalen. Maar ik voel er niets voor om opnieuw het debat te openen of ik de gijzeling goed behandeld heb of niet." Waarvan akte. Respect voor deze oude staatsman, die in zijn nadagen zijn nek uitsteekt voor de Palestijnen en de discussie durft aan te gaan. Of ik hem op een later moment nog een keer mag bellen? Ja dat mag, zei van Agt vaderlijk. "Maar ik beloof ab-so-luut niets." Eén onderdrukt volk op je nek nemen is wel genoeg, zelfs voor Dries van Agt. |
 29 maart 2012
|
 06 februari 2012
|
 01 februari 2012
|
 23 oktober 2011
|
Reacties
Makkelijke afsluiting voor dat wat gebeurd is, mag ik het een herhaling noemen van dat wat hij ook toen heeft gedaan?
Dus NIETS beloofd en gedaan.
Berechten deze vent!