Ik fiets

Ik fiets.
Ik zie sappige groene weilanden, slootjes en een blauwe lucht. jonge kievit

Ik fiets.
Ik zie een eendenechtpaar eendrachtig de slootkant op waggelen.
Ik fiets.
Ik zie een wankel wollig lammetje driftig drinken bij zijn moeder.
Ik fiets.
Ik zie een kievit met een kuif in het weiland.
Ik fiets.
Ik zie roofvogels, in gevecht in de lucht.
Ik fiets.
Een Amerikaanse familie picknickt bij de waterkant.
Ik fiets.
De pont vertrekt en de veerman vraagt of ik voorop wil komen staan, in verband met het gewicht.
Ik vaar.
De pensionado op de pont grapt dat “de pondjes naar de andere kant van de pont moeten”.
Ik fiets.
Ik twijfel bij het bordje ‘Ransdorp’.
Ik fiets.
Ik durf mijn jas uit te doen.
Ik fiets.
Ik ga bijna net zo snel als de wind.
Ik fiets.
Amsterdam-Noord heeft geen lammetjes.
Ik fiets.
Of kieviten.
Ik fiets.
Bij de pont naar CS neem ik de beste cappucino ooit, bij espressobar ‘Il Ponte’.
Ik vaar.
Ik fiets.

En ’s avonds fiets ik naar het Concertgebouw, waar Ute Lemper optreedt.
Een traan als ze zingt: ‘This is music, this is now, this is life’.