| Casting |
|
Een casting doen is ook een vak. Je komt binnen in een keukentje bij het castingbureau. Een meisje vraagt om je paspoort. Je moet allerlei formulieren ondertekenen. Je wordt opgeroepen. Vervolgens kom je een kamertje binnen, waar een jongen achter een camera staat. Je krijgt een hand, en een geplastificeerd nummer. Nummer 5. Je moet op het gele kruis gaan staan. Je wordt op de foto gezet, met het nummer dat je omhoog moet houden. Je moet je voorstellen voor de camera. Wat is je naam? Wat is je leeftijd? Ben je de laatste 5 jaar te zien geweest in reclames van concurrerende producten? Ben je beschikbaar op de aangekondigde draaidag? Mogen we je nog en profiel zien? Andere kant ook. Nu drie stappen naar achteren lopen, graag. ![]() De regisseuse is jong, en aardig. Ze probeert er echt wat van te maken. Jij bent de moeder. Je staat in de keuken, schenkt product x in en geeft het kleine glas aan je man. Je man is een acteur uit Den Bosch. Het grote glas geef je aan je zoontje, dat voor nu even gespeeld wordt door de regisseuse. Je man zegt tegen zoonlief: Kijk daar achter je! En dan wisselt hij snel de glazen om. Jij draait je om en kijkt wat er te zien is. Dan kijk je hoofdschuddend naar je man. Maar dit moet klein gespeeld, niet zo groot. Over. Nee, dit is wel erg boos. Over. Nu is het te kort. We doen het nog een keer. De regisseuse blijft monter. Het moet subtiel, want je bent close in beeld. Je vindt het ook wel schattig, dat je man een grapje uithaalt met je zoon, zegt de regisseuse. Je bent wel sympathiek. Nog een keer. Je draait je om, kijkt verbaasd naar wat er te zien is, kijkt dan sympathiek hoofdschuddend en subtiel gespeeld naar je man. Daarna draai je je weer om. Er sluipt twijfel in de stem van de montere regisseuse. Het is nog niet goed, en zoveel tijd is er niet meer. We doen het nog één keer. Maar je weet al dat nummer 5 het niet gaat worden, vandaag. Je man voor één kwartier misschien wel, maar hij komt dan ook helemaal uit Den Bosch. Hij kwam al vier keer voor niets in 2 maanden voor een casting naar Amsterdam. Dus nu moet hij het wel een keer worden. Hoopt hij. De voortekenen waren goed, want in de trein kwam hij zijn neef tegen. En toen hij uitstapte, lachte een hele mooie vrouw naar hem. Dat gebeurt ook niet elke dag! Bovendien schijnt de zon uitbundig. Kortom, een geschikte dag voor een geslaagde casting. |