Parijs II

Parijs met kinderen is ook:

"Wat gaan we nu doen?"
"Mogen we dan ook chocola?"
"Nee vraag jij maar."
"Dit heeft Napje alweer gebouwd!" (Napoleon)
Parijs

"Mag ik een foto maken?"
"Oooh jullie hebben bonbons gehad!"
"Ik hoef niet te plassen."
"Ik ben niet moe maar mijn benen zijn moe."
"Wat voor kleur heb jij?"
"Smaakt die ook naar groen?"
"Zijn we nog in Parijs?"
"Mag ik in bad?"
"Wat zegt die meneer?"
"Alles is hier groot."

"Die Parijzenaars kunnen wel goed toneelspelen zeg. Net zag ik een kapper en die keek heel zielig. Toen kwam er meteen een nieuwe klant binnen, omdat hij zo zielig keek!"

"Mag ik frietjes?"
"Is er ook een taart die je maag wèl vult?"

"Ik heb het ultieme bewijs dat er geen leven na de dood is. Want er worden steeds meer mensen geboren in de wereld."

En dit was de door hun moeder ge-smste reactie op tante Elsbeth als reisgezelschap:

'Ze kan goed koken, en tafeldekken. Leuk samen met haar galgje doen, het is fijn, het was leuk om met haar in dat gekke gebouw te klimmen (Centre Pompidou), het lopen met haar, net als in de metro als we aan het kletsen waren, als ze iets weet vertelt ze erover...'

Jaja, en ze zijn kritisch hoor die kinderen van 7 en 9 jaar. Gelukkig ben ik met een zuinige voldoende wèl door de test gekomen.