|
Vandaag hoorde ik op het nieuws dat de beruchte blauwe brief gaat verdwijnen. Ik begon al bijna te juichen, maar nee: alle Belastingaanslagen worden in de toekomst digitaal verzonden, om kosten te besparen. Ik moest denken aan een liedje van de onvolprezen Annie M.G. Schmidt, oermoeder van de Nederlandstalige (kinder)literatuur en één van mijn grote voorbeelden.
|
|
Dit jaar is het Jaar van de Draak, zo leerde ik op een prachtige reis door Vietnam. En dat is gunstig! Het jaar staat volgens de Chinese maankalender symbool voor geluk en is pas op 23 januari begonnen, dus we hebben nog even de tijd.
|
|
In de trein van Utrecht naar Amsterdam zit een Duits blond meisje tegenover me, van een jaar of tien. Ze is met haar ouders een paar dagen op vakantie in Nederland.
|
|
Gisteren beleefde ik mijn allereerste rode loper-moment tijdens het Nederlands Filmfestival in de Stadsschouwburg Utrecht.
|
|
In een dampend café Daan & Daan, vlakbij het Scheepvaartmuseum in Amsterdam, speelden we gisteren 'Deze en Genen speciaal' voor de veteranen, waaronder oud-Indiëgangers. Er werd gelachen, gehuild, en er waren Indische balletjes.
|
|
Langzamerhand wordt Het Scheve Huis rechtop getakeld. Wat een vreugde om de woorden uit het script voor het eerst samen te voegen met acteurs, regisseur en muziek en toe te werken naar de eerste try-outs op 17, 18 en 19 november 2011!!
|
|
Een website is toch een beetje als een boekenkast: Op een gegeven moment wordt hij stoffig.
|
|
Schuifelend komen ze binnen in een veel te hippe lunchtent. High tea hebben ze besteld. En er is gereserveerd.
|
|
Wat is dat toch met het mengsel van klapperend tentdoek, saté kambing, de geur van Durian, tanige Indische koppen, handlezers, krontjong en de parade van rollators wat me elk jaar weer zo raakt?
|
|
Altijd als je het Parooltheater binnenkomt, is het nóg kleiner dan je dacht.
|
De kogel is door de kerk. Ik ben een Wintertype. Ja ik, met in de verte tropische genen en een lichaam dat pas ontspant als het zonnetje schijnt. Een Wintertype!
|
Ik heb een konijn zonder ogen,
dof en versleten zijn vacht.
Alleen nog zijn oren zijn zacht.
Hij heeft altijd in bed mee gemogen.
|
De stem van Judy Garland is legendarisch. Maar achter de glitter en glamour van deze Hollywoodlieveling schuilde een leven vol tragiek en verslaving, zo blijkt uit het muziektheaterstuk 'End of the Rainbow'. Het doet me denken aan de opkomst en neergang van Michael Jackson.
|
|
Het gaat ver, dat weet ik. Maar wat moet je anders? Als je in deze tijd een theatervoorstelling wilt maken? De Playboy. Een beetje zwoel kijken in je beste ondergoed, en tsjak! Pegels zat om, zonder subsidie, de theaters te bestormen.
|
|
Gisteren heb ik geschreeuwd met duizenden mensen op het Leidseplein om te protesteren tegen de cultuurbezuinigingen. En meegezongen, met dit lied van Theo Nijland op de melodie van 'Laat me' van Ramses Shaffy. Ik miste hem trouwens wel, Ramses! Hij zou in één zin iedereen hebben overtuigd van de waanzin van de kabinetsmaatregelen.
|
|
|
|
|
